X
تبلیغات
ELIAS NEWS - استبرا

ELIAS NEWS

NEWS

استبرا

استبرا از بول چیست؟استبرا عمل مستحبی است که مردها بعد از بیرون آمدن بول انجام می دهند، و آن دارای اقسامیست.
استبرا، عمل مستحبی است که مردها بعد از بول انجام میدهند و بدین صورت اطمینان پیدا میکنند که قطرات بول در مجرا نمانده است و لازم نیست حتما با دست چپ باشد؛ بلکه اگر کسی با دست راست هم انجام داد، اشکال ندارد (گرچه تطهیر کردن با دست راست مکروه است). بلی اگر کسی بعد از این که جنب شد، بدون استبرا غسل جنابت انجام داد و بعد از غسل رطوبتی از او خارج شد - که میداند بول است یا منی - احتیاطا باید دوباره غسل کند و اگر بعد از بول استبرا نکند و بعدا رطوبتی از او خارج شود، باید دوباره خود را تطهیر کند و اگر وضو داشته باشد، دوباره وضو بگیرد.

استبرا یک عمل مستحبی است که مردها بعد از بول کردن انجاممیدهند برای این که یقین کنند قطرات بول و یا منی در مجرا نمانده است ونتیجه این عمل مستحبی آن است که اگر بعد از آن غسل کرد (در صورتی کهغسل جنابت بر او واجب شده) و بعد از غسل رطوبتی از او خارج شد وشک کرد که آیا بول است یا منی محکوم به طهارت است. و مسائل وتوضیحات بیشتر را میتوانید در توضیح المسائل مرجع تقلید خودتان درباب استبرا که معمولا اوائل رساله است مطالعه فرمایید و اگر اشکالیداشتید دو مرتبه از این ستاد سئوال نمائید. طریقه آن چنین است: پس از بول کند و سه مرتبه با انگشت میانه دستچپ از مخرج غائط تا بیخ آلت بکشد و بعد شست را روی آلت و انگشتپهلوی شست را زیر آن بگذارد و سه مرتبه تا ختنه گاه بکشد و پس از آن سهمرتبه سر آلت را فشار دهد.



احكام دستشويى استبرا (تخليه مجراى ادرار) آداب دستشويىاحكام دستشويى (مسأ له 239) انسان بايد در وقت قضاى حاجت و مواقع ديگر عورت خود را ازكسانى كه مكلفند, اگر چه مثل خواهر و برادر با او محرم باشند, و همچنين ازديوانه و بچه هاى مميز كه خوب و بد را ميفهمند بپوشاند, ولى زن و شوهرلازم نيست عورت خود را از يكديگر بپوشانند.

(مسأ له 240) لازم نيست با چيز مخصوصى عورت خود را بپوشاند و اگر مثلا بادست هم آن را بپوشاند كافى است (البته در غير نماز).

(مسأ له 241) موقع قضاى حاجت بنابر احتياط بايد طرف جلوى بدن رو به قبله وپشت به قبله نباشد.

(مسأ له 242) اگر موقع قضاى حاجت طرف جلوى بدن كسى رو به قبله يا پشت به قبله باشد و عورت را از قبله بگرداند, كافى نيست و اگر جلوى بدن او رو به قبله يا پشت به قبله نباشد, بنابر احتياط عورت را رو به قبله يا پشت به قبله نكند.

(مسأ له 243) در موقع شستن موضع ادرار و مدفوع , رو به قبله و پشت به قبله بودن اشكالى ندارد.

ولى در موقع استبرا اگر احتمال بدهد كه ادرار يا چيزى كه احتمال ميدهد ادرار باشد از او خارج ميشود بنابر احتياط نبايد رو به قبله ياپشت به قبله باشد.

(مسأ له 244) اگر براى آنكه كسى او رانبيند, و يا به جهت ديگرى مجبور شود روبه قبله يا پشت به قبله بنشيند, مانعى ندارد ولى اگر هر دو حالت ممكن باشدبنابر احتياط پشت به قبله بنشيند.

(مسأ له 245 ) قضاى حاجت در كوچه هاى بن بست و ملك شخصى و جائيكه براى عده خاصى وقف شده است و نيز در كوچه و خيابان و جاده هائى كه مسير مردم است , حرام است (1).

همچنين روى قبور مؤمنين و هر جائى كه قضاى حاجت موجب هتك حرمت يكى از مقدسات دين يا مذهب شود,جايز نيست .

(مسأ له 246) موضع ادرار فقط با آب پاك ميشود و اگر بعد از برطرف شدن ادرار, يك مرتبه با يا جارى بشويند, كافيست , ولى با آب قليل بنابراحتياط بايد دو مرتبه شست .

(مسأ له 247) اگر موضع مدفوع را با آب بشويند, بايد چيزى از مدفوع بر آن باقى نماند ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد.

و اگر در دفعه اول بطوركامل شسته شود, شستن مجدد لازم نيست .

(مسأ له 248) هرگاه با سنگ , كلوخ , پارچه , دستمال كاغذى و مانند اينها, اگرخشك باشند, مدفوع را از موضع برطرف كنند, نماز خواندن مانعى ندارد.

(ولى پاك شدن آن اشكال دارد اگر چه ملاقى آن نجس نميشود) و باقى ماندن ذراتى كه جز با آب برطرف نميشود, اشكال ندارد.

و بنابر احتياط از سه سنگ يا سه تكه پارچه يا سه قطعه دستمال كاغذى و مانند آن استفاده شود و اگر با سه قطعه برطرف نشود, بايد اضافه كنند تا كاملا برطرف شود.

(مسأ له 249) اگر شك كند كه موضع را شسته است يا نه , بايد خود را بشويد, واگر طبق عادت , هميشه بعد از ادرار يا مدفوع , خود را ميشسته نيز بنابراحتياط بايد خود را بشويد.

(مسأ له 250) اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز موضع ادرار يا مدفوع راشسته يا نه , در صورتيكه احتمال بدهد كه پيش از نماز ملتفت حالش بوده ,نمازى كه خوانده , صحيح است ولى براى نمازهاى بعد بايد خود را بشويد,در غير اين صورت بنابر احتياط بايد نماز را دوباره بخواند.

(مسأ له 251) هر چيزى كه احترام آن لازم است مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيغمبر يا امام بر آن نوشته شده , اگر در دستشوئى بيفتد, بايد در صورت امكان آنرا بيرون آورند و اگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد, بنابر احتياط نبايد به آن دستشوئى بروند تا مطئمن شوند, به كلى از بين رفته است .

(مسأ له 252) چاه آشپزخانه كه ذرات نان و غذا در آن ريخته ميشود بنابر احتياطنبايد با چاه توالت يكى باشد.

استبرا (تخليه مجراى ادرار) (مسأ له 253) قبل از شستن موضع ادرار, مستحب است مردها كارى كنند كه مطمئن شوند ذرات ادرار در مجرا باقى نمانده است و اين عمل را استبرا ازادرار گويند.

براى اين منظور بهتر است كه بعد از قطع شدن ادرار, اگر موضع مدفوع نجس شده , اول آن را تطهير كنند, بعد سه دفعه با انگشت ميانه دست چپ از موضع مدفوع تا انتهاى آلت بكشند, و بعد شست را روى آلت وانگشت پهلوى شست را زير آن بگذارند و سه مرتبه تا ختنه گاه بكشند و پس از آن سه مرتبه سر آلت را فشار دهند.

(مسأ له 254) آبى كه گاهى بعد از ملاعبه و معاشقه از انسان خارج ميشود, و نيزآبى كه گاهى بعد از منى بيرون ميآيد, و همچنين آبى كه گاهى بعد از ادراربيرون ميآيد, اگر ادرار به آن نرسيده باشد, پاك است .

و چنانچه بعد از ادرار,استبرا كند و بعد آبى از او خارج شود و شك كند كه ادرار است يا يكى از اينها,پاك ميباشد.

(مسأ له 255) اگر انسان شك كند استبرا كرده است يا نه و رطوبتى از او بيرون بيايدكه نداند پاك است يا نه , نجس ميباشد و چنانچه وضو داشته باشد باطل ميشود.

ولى اگر شك كند استبرائى كه كرده است درست بوده يا نه , درصورتى كه احتمال بدهد در هنگام استبرا به شرائط صحت توجه داشته است و رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند پاك است يا نه , پاك ميباشد, و وضو را هم باطل نميكند.

(مسأ له 256) كسى كه استبرا نكرده , اگر در اثر گذشت زمان , يقين كند ادرار درمجرا نمانده است , به منزله كسى است كه استبرا كرده است يعنى رطوبت مشكوك در مورد او پاك است و وضو را هم باطل نميكند.

(مسأ له 257) اگر انسان بعد از ادرار استبرا كند و وضو بگيرد, چنانچه بعد از وضورطوبتى ببيند كه بداند يا ادرار است يا منى , واجب است احتياطا غسل كند, ووضو هم بگيرد, ولى اگر وضو نگرفته باشد, فقط وضو گرفتن كافى است .

(مسأ له 258) براى زن استبرا از ادرار نيست , و اگر رطوبتى ببيند و شك كند كه پاك است يا نه , پاك ميباشد و وضو و غسل را هم باطل نميكند.

(مسأ له 259) بجز استبراى از ادرار, استبراى از منى نيز وجود دارد و آن پاكسازى مجراى ادرار از ذرات منى است كه با ادرار كردن تحقق پيدا ميكند و اگر كسى پيش از ادرار, غسل كند و بعد از غسل رطوبت مشكوكى ببيند بايد دوباره غسل كند.

آداب دستشويى (مسأ له 260) مستحب است در موقع قضاى حاجت جايى بنشيند كه كسى او رانبيند در حال قضاى حاجت سر را بپوشاند موقع ورود اول پاى چپ و موقع خروج , اول پاى راست را بگذارد و در حال قضاى حاجت سنگينى بدن راروى پاى چپ بيندازد.

(مسأ له 261) نشستن روبروى خورشيد و ماه در موقع قضاى حاجت مكروه است ولى اگر عورت خود را به وسيله اى بپوشاند مكروه نيست .

قضاى حاجت كنار درب خانه و اطراف خانه ها, كراهت دارد و اگر موجب ايذأ مردم يا مزاحمت براى عابران شود, بنابر احتياط جائز نيست .

قضاى حاجت روبروى باد و زير درختى كه ميوه ميدهد, نيز مكروه است .

توقف زياد, و تطهير كردن با دست راست و چيز خوردن و حرف زدن در حال قضاى حاجت نيز مكروه است ولى اگر ناچار باشد حرف بزند يا ذكر خدا بگويد, اشكال ندارد.

(مسأ له 262) ايستاده ادرار كردن و ادرار كردن در زمين سخت و سوراخ جانوران و در آب خصوصا آب راكد, مكروه است .

(مسأ له263 ) خوددارى كردن از ادرار و مدفوع , مكروه است .

و اگر ضرر داشته باشد, بنابر احتياط جايز نيست .

(مسأ له4 26) مستحب است انسان پيش از نماز و پيش از خواب و پيش از آميزش و بعد از بيرون آمدن منى , ادرار كند.


پاورقى 1ـ اين حكم در مورد كوچه ها و جاده هايى كه مسير مردم است , مبنى براحتياط است .
+ نوشته شده در  Sat 26 Sep 2009ساعت 11:54 AM  توسط ELIAS  |